366 slajdów w dwóch prezentacjach medycznych dla KIDL - case study

W kilka dni zaprojektowałem 366 slajdów na dwa szkolenia Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych (KIDL) z hematologii i serologii. Projekt unijny realizowała MedMedia Sp. z o.o., której jestem wspólnikiem. Za projekt prezentacji odpowiadałem osobiście, pracując bezpośrednio z prelegentem.

Przy tej skali łatwo skupić się na liczbie slajdów. Mnie najbardziej interesowało to, co na każdym z nich można przeoczyć. Czasem była to jedna litera w nazwie medycznej. Czasem jedna cyfra.

Najkrótsza droga prowadziła do prelegenta

Podczas składu prezentacji nawet proste pytanie potrafi zatrzymać pracę. Czy dany fragment można oddzielić od reszty? Która informacja powinna być widoczna jako pierwsza? Od odpowiedzi zależy układ slajdu.

Bezpośredni kontakt z prelegentem pozwalał mi wyjaśnić wątpliwość przy konkretnym slajdzie i od razu wrócić do projektu. Przy 366 slajdach i kilku dniach pracy to właśnie na takich krótkich ustaleniach zyskiwałem czas.

Więcej o tym, jak wygląda współpraca od brudnopisu do gotowych slajdów, piszę na stronie o projektowaniu prezentacji medycznych i naukowych.

Czerwień już była. Trzeba ją było dobrze wykorzystać

Projekt unijny miał gotową identyfikację wizualną, w której dominowały czerwienie. Zachowałem tę kolorystykę w obu prezentacjach. Decyzja dotyczyła tego, ile miejsca oddać grafice, kiedy większość slajdu zajmuje specjalistyczna treść.

Po co zdjęcie, jeśli niczego nie wyjaśnia?

Zdjęcie stockowe można znaleźć szybko. Znacznie więcej czasu zajmuje sprawdzenie, czy to, co pokazuje, ma sens w kontekście szkolenia. W prezentacji medycznej odbiorca może odczytać fotografię jako przykład omawianego zagadnienia, nawet jeśli grafik wstawił ją wyłącznie dla urozmaicenia kompozycji.

Dlatego sięgnąłem po subtelne elementy graficzne, które podkreślały czerwień identyfikacji. Zajmowały niewiele miejsca i pozwalały utrzymać wspólny styl obu szkoleń także na slajdach wypełnionych tekstem.

Jak sprawdzałem poprawność slajdów medycznych?

Podczas projektowania prezentacji naukowej tekst wielokrotnie przechodzi przez ręce grafika. Zmienia się układ, łamią się wiersze, fragmenty trafiają w inne miejsca. Po kilku takich zmianach łatwo zapamiętać wygląd akapitu i przestać widzieć, co dokładnie jest w nim napisane.

Dlatego przy sprawdzaniu składu zwracałem szczególną uwagę na nazwy medyczne i wartości liczbowe. Nazwę warto przeczytać litera po literze. Liczbę najlepiej porównać z materiałem źródłowym. Ta część pracy jest mało widoczna na gotowym slajdzie, a właśnie od niej zależy, czy po zmianie układu informacja zachowa swój sens.

Z podobną skalą pracy mierzyłem się przy projekcie INFODEMIA, w którym przygotowałem pięć prezentacji naukowych dla fizjoterapeutów. Tam powstało 368 slajdów.

Projekt w sześciu punktach

O projekcie

Bezpłatna konsultacja